نوروز که سبز و زرد و سرخ است و سپید

باز آمده با جامه ی رنگین امید

این جشن طبیعت است، می نوش و برقص

جزیی ز طبیعتیم ما بی تردید

با من بمان که ظلمت شب از راه می رسد

وقتی که هیچ یاوری نیست و آسایش گریخته است

در روزهای ابری و آفتابی با من بمان

از هیچ دشمنی نمی هراسم،چون تو در کنار منی

آنجا که تو هستی اشک ها سوزنده نیستند

مرگ هم تلخ نیست

اگر با من بمانی همیشه پیروزم...